Een nieuw bestuurslid: Rob van der Poel

In deze post stelt Rob van der Poel, kersvers bestuurslid bij CKN, zichzelf met een introductietekst voor. Hij heeft zich vanaf 1 april aangesloten bij het bestuur en is al verbonden aan stichting NIVOZ, dat nadrukkelijk in het onderwijsveld en leraren en schoolleiders sterkt in hun pedagogische opdracht.

‘Het filosoferen van kinderen is wezenlijk voor relatie, inter-esse, leven van verbinding en van onderzoek naar wie je bent in de wereld. Het CKN opereert daarmee in het gebied van de pedagogiek, een handelingswetenschap waarin de toekomst en het belang van een open, democratische, duurzame samenleving centraal staat. Een samenleving waarin plek is voor iedereen. Bij stichting NIVOZ – waar ik ook aan verbonden ben – heeft dat al sinds 2011 mijn aandacht, dus juich ik het werk en het bestaan van CKN toe. De ambities om het filosoferen (en daarmee ook het goede gesprek) de scholen in te krijgen, versterk ik graag.’

‘Ik sloot eerder al een aantal keren aan in brainstormsessie van het CKN-bestuur. En toen Alexandra Bronsveld mij benaderde voor een ontstane vacature was er geen twijfel. Vanaf 1 april ben ik uit de startblokken geschoten, gedragen door het vertrouwen van de anderen, en is er al veel in beweging gebracht. Achter de schermen worden er voorwaarden gecreëerd om CKN en de gemeenschap van met name kinderfilosofen een stap verder te brengen. Iedereen kan daar nog voor de zomer wat van gaan merken. Sluimerende plannen en ambities krijgen vorm en worden vertaald naar acties, waardoor er perspectief ontstaat en plots veel mogelijk wordt. Online en zeker ook offline. CKN zal het platform zijn waar we allemaal bij (willen) horen. Waar inclusief denken en verbondenheid centraal zal staan.’

Bij stichting NIVOZ hebben we een soortgelijke weg gelopen en is er door de jaren heen een stevige, moderne en betekenisvolle vrijplaats ontstaan. Het hangt ook een beetje aan de persoon die ik zelf ben, dan wel wil zijn. Ik wil ruimte bieden aan mezelf, aan de ander en aan ontmoetingen. Of zoals Martin Buber het zei: ‘In den beginne is de relatie, alle werkelijk leven is ontmoeting.’ Met Raakvlak – voor verbindend ondernemen – breng ik mezelf vanuit die onderliggende oriëntatie in contact. Ik luister graag, dans, maak en probeer het leven lief te hebben. Vanuit verwondering en aanwezigheid hebben we elkaar allemaal iets te zeggen.’

Oh ja, ik woon in Utrecht, heb in Roos mijn wederhelft gevonden en trek de laatste twee jaar ook op met haar zoontje van zeven. Dat is een feest.