Karen Faber - Filosoferen met kinderen hoe doe je dat?

‘En…wat doe jij voor de kost?’.
‘Ik ben docent Filosofie. Ik filosofeer met kinderen en jongeren op diverse scholen’.

Waar ik een paar jaar geleden de vraag kreeg: ‘Wat is dat dan, en kan dat wel…filosoferen met kinderen?’, hoor ik nu steeds vaker iets als: ‘O, wat leuk, dat doe ik ook! Vanzelf, elke dag eigenlijk wel. Ik ben een geboren filosoof en denk vaak na over ‘t leven’. Ik waardeer de interesse, maar voel ook een lichte ergernis bij mezelf opkomen als later blijkt dat de ander met ‘filosoferen’ bedoelt dat zij open vragen stelt aan kinderen en in gesprek gaat met de groep. Iedereen mag zichzelf of een ander ‘filosoof’ noemen. Het is geen beschermde titel.

Maar eerlijk is eerlijk, vragen als ‘Wat betekent de lente voor jou?’, ‘Zou je willen dat er geen oorlog was?’ en ‘Wanneer voel jij je gelukkig?’ zijn geen typisch filosofische vragen, hoe interessant ook.

Ik schipper tussen enthousiast en kritisch reageren; ik vind het prima dat steeds meer mensen in gesprek gaan met kinderen. Tegelijkertijd proef ik de behoefte om de betekenis van ‘filosoferen’ te waarborgen, en voor leerkrachten de deur te openen naar een achterliggende, conceptuele vraag zoals ‘wat is geluk?’

Wat is filosoferen dan wel? Lees het hele artikel.

 

Centrum Kinderfilosofie Nederland, Middelburgseweg 113, 2771 NJ Boskoop, e. info@kinderfilosofie.nl